• Skocz do głównej treści strony
  • Skocz do menu nawigacyjnego i logowania

Nawigacja i wyszukiwanie

Nawigacja

Szukaj

Strona główna
  • Aktualności 📰
  • Centrum Alarmowe SMS 📲
  • Wynajem sali 🎉
  • Kontakt 📞
Jednostka
  • Historia 📜
  • Zarząd OSP 💼
  • Interwencje🚨
  • Jednostka Operacyjno-Techniczna 🔥
  • Członkowie OSP 👩‍🚒
  • Samochody pożarnicze 🚒
  • Dołącz do nas 🤝
  • Statut OSP 📖
  • Dokumenty 📋
  • Nasza miejscowość 🏡
  • Multimedia 🎥
  • Klub HDK 🩸

OSP WYSZYNA

Odwiedź nas na Facebook-u

Galeria
  • Rok 2026
  • Rok 2025
  • Rok 2024
  • Rok 2023
  • Rok 2022
  • Rok 2021
  • Rok 2020
  • Rok 2019
  • Rok 2018
  • Rok 2017
  • Rok 2016
  • Rok 2015
  • Rok 2014
  • Rok 2013
  • Starsze

Odwiedza nas 215 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
2343962

Nasza miejscowość

Szczegóły
Utworzono: niedziela, 16 marzec 2014 17:47

Wyszyna
(52°36′09″N 19°36′01″E)
Wyszyna - mapaNa terenie miejscowości odnaleziono ślady osadnictwa neolitycznego oraz wczesnośredniowiecznego. W dokumencie z 1349 roku Wyszyna jest wymieniana jako wieś należąca do kasztelanii wyszogrodzkiej. Wcześniej nazywała się Wisina - jest to nazwa topograficzna oznaczająca teren wysoko położony w okolicy narażonej na powodzie. W XVI wieku stanowiła część dóbr w Kobiernikach: wieś obsadzona kmieciami, prawdopodobnie też niewielki folwark.

W 1543 roku od Jana Kobiernickiego, podstarościego płockiego, Wyszynę kupił Wawrzyniec Miłodroski i od tego czasu dziedziczona była wraz ze Srebrną. W roku 1578 był tu młyn wodny „doroczny”, potwierdzony w roku 1895. Florian, syn Marcina Miłodroskiego, zostawił Wyszynę przed rokiem 1708 Wojciechowi i Jakubowi synom Andrzeja Kadłubowskiego. W roku 1765 roku dziedzicem Wyszyny był Łukasz Malewski, vice pisarz płocki a w roku 1773 roku „dożywotniczką” wdowa po nim, Marianna Szczawińska. W roku 1789 Stanisław Karwosiecki, chorąży gwardii, właściciel dóbr, sprzedał je Sabinowi Mańkowskiemu. W roku 1815 od ojca majątek otrzymał Seweryn Mańkowski, zmarły w 1828 roku. Mąż jego córki Agaty, Bonifacy Charkowski, wystawił dobra w roku 1839 na licytację. W 1843 roku należały do Marianny Zaborowskiej, żony Józefa Dąbrowskiego. W roku 1846 właścicielem był ich syn - Józef Dąbrowski, pozostający w separacji z żoną. Wydzielił on z Wyszyny osadę leśną zwaną Dąbrówka i w roku 1886 sprzedał majątek Franciszkowi Dmochowskiemu z Radzi Wielkich, a ten Władysławowi Kalksztajnowi i jego żonie Zofii z Łempickich. W roku 1878 od Zofii Łempickiej dobra kupił Ludwik Skupiński i rozparcelował je - powstały w ten sposób kolonie Ludwików i Kazimierzówka.

Dojazd do zagrody młyńskiej głębokim wąwozem, po bruku z kocich łbów. Zagroda składa się z młyna z II-giej połowy XIX wieku i domu mieszkalnego z końca XIX wieku, jest bardzo pięknie położona w rozległej dolinie Wierzbicy. W dolinie tej, niedaleko zespołu młyńskiego, przy drodze do młyna w Kobiernikach, stoi krzyż wykonany przez czeladnika, który pracował w młynie przed 1916 rokiem.
W tradycji lokalnej zachowała się informacja o lokalizacji dawnego folwarku - na koronie skarpy Wierzbicy, przy drodze prowadzącej do zespołu młyńskiego. Prawdopodobnie pozostałością po zabudowaniach gospodarczych jest stara, bardzo przebudowana stodoła. 


Wyszyna w liczbach
(stan na 14.02.2026)

Ilość mieszkańców: 328

w tym kobiet: 153
w tym mężczyzn: 175

Średnia wieku: 37 lat, 3 m., 25 d.

Powierzchnia: 209 ha

Gęstość zaludnienia: 156,9 os./km2 


 

 

Ochotnicza Straż Pożarna w Wyszynie
Wyszyna 27A, 09-411 Biała
e-mail:
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Informacje o plikach cookie

Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej...